İnsan eti yiyenler
İblis vahşetinin ete kemiğe bürünüp İNSAN kılığında gözümüzün önünde dolaşması aklımıza gelir miydi hiç! Üstelik İnsan denilen hayvansının akıl dışı işkencesinin yaradılıştan beridir sürdürmesi...
😈😡
Kazak Edebiyatında "İnsan Eti Yeme" Olgusunu Jalmavız
Hikâyesini Cemile KINACI BARAN araştırıp yazmış.
"Hikâyede yaşananlar geniş mekân olarak Kazakistan’da, dar mekân olarak ise Karagandı Lager Kompleksi içinde yaşanmaktadır. Mekânı biraz daha daraltmak mümkündür. Kazak İmanmusa ve Yahudi Avraam’ın insan bedenlerini parçalara ayırdıkları, onların etlerini yedikleri yer daha da darlaşan mekân olarak değerlendirilebilir. Ayrıca bu mekân psikolojik olarak da bakıldığında hikâyenin iki kahramanı açısından darlaşan bir mekân olarak karşımıza çıkmaktadır.
Sovyet ülkesinin pek çok yerinde adeta bir cehennem olan çok sayıda sürgün, ceza ve çalışma kampları mevcuttu. Bunların en önemlilerinden biri ise Karagandı’daki Karlag idi. Sovyet devrinde söz konusu kampların kötü şartları hiçbir şekilde dışarıya yansıtılmamıştı. Hiçbir yerde yazılmamıştı. Sovyet ülkesindeki sıkı sansür buna imkân vermemişti. Ancak kamplardan sağ çıkan kimi yazarlar ya da Sovyet Hükümeti karşıtı olan ve yurt dışında yaşayan kimi yazarlar tarafından Sovyet ülkesinin bu kirli yüzünü yansıtan edebî eserler daha Sovyetler Birliği dağılmadan önce yurt dışında yayımlanmaya başlamıştı.
Her ne kadar hikâyede kamp hayatından çok ayrıntılı bahsedilmese de kamptaki kötü hayat şartlarının dile getirilmesi, kamptaki tutuklulara insan eti yedirilmesi, kamptaki insanların cesetleri parçalayan ve yiyen bir kasaba dönüşmesi Karagandı Lageri’nden günümüze yansıyan korkunç bir yüzdür."
😈😡
Kazak Edebiyatında "İnsan Eti Yeme" Olgusunu Jalmavız
Hikâyesini Cemile KINACI BARAN araştırıp yazmış.
"Hikâyede yaşananlar geniş mekân olarak Kazakistan’da, dar mekân olarak ise Karagandı Lager Kompleksi içinde yaşanmaktadır. Mekânı biraz daha daraltmak mümkündür. Kazak İmanmusa ve Yahudi Avraam’ın insan bedenlerini parçalara ayırdıkları, onların etlerini yedikleri yer daha da darlaşan mekân olarak değerlendirilebilir. Ayrıca bu mekân psikolojik olarak da bakıldığında hikâyenin iki kahramanı açısından darlaşan bir mekân olarak karşımıza çıkmaktadır.
Sovyet ülkesinin pek çok yerinde adeta bir cehennem olan çok sayıda sürgün, ceza ve çalışma kampları mevcuttu. Bunların en önemlilerinden biri ise Karagandı’daki Karlag idi. Sovyet devrinde söz konusu kampların kötü şartları hiçbir şekilde dışarıya yansıtılmamıştı. Hiçbir yerde yazılmamıştı. Sovyet ülkesindeki sıkı sansür buna imkân vermemişti. Ancak kamplardan sağ çıkan kimi yazarlar ya da Sovyet Hükümeti karşıtı olan ve yurt dışında yaşayan kimi yazarlar tarafından Sovyet ülkesinin bu kirli yüzünü yansıtan edebî eserler daha Sovyetler Birliği dağılmadan önce yurt dışında yayımlanmaya başlamıştı.
Her ne kadar hikâyede kamp hayatından çok ayrıntılı bahsedilmese de kamptaki kötü hayat şartlarının dile getirilmesi, kamptaki tutuklulara insan eti yedirilmesi, kamptaki insanların cesetleri parçalayan ve yiyen bir kasaba dönüşmesi Karagandı Lageri’nden günümüze yansıyan korkunç bir yüzdür."
Aşçı Fok
Nurdan ÇAKIR TEZGİN
