Farkında olsak da olmasak da içsel yaşamlarımız manifestolarla doludur.
İlgimi çeken konu ve bu konular üzerine hazırlanmış web sayfalarını sizlerle paylaşmaya devam ediyorum. İşte bir örnek daha; "Önümüzdeki Pazartesilerde rejime başlayamayınca nefretim de göbeğimle aynı oranda büyüdü. Beni şişmanlatan her şeyden ve herkesten nefret ediyordum. En nihayetinde duygusal bir insan olduğum için kilo alıyordum. İnsanlar beni üzüyordu, ben o üzüntüleri hurçlara koyup içime kaldırıyordum. İçimdeki raflar daraldıkça kendimi genişletiyordum. O nedenle önümde suçlanması gereken koca bir gezegen vardı."
Diyor şişman manifestocu ve o, henüz çok genç sadece otuzunda. Bunun kırkı, ellisi de var. Şişmanlık geniyle doğmak ve doğduğun bedeni bir yaşam boyunca sürüklemek zorunda olmak kadar berbat bir durum olamaz derdim eskisi gibi düşünseydim! (Bu konuya daha sonra değineceğim)
Ne çok tanıdık geliyor bu sesler! Nasıl da benzer yolun yolcularıyız... Herşey kendi süreci içinde olup bitiyor, motivasyon, uyanış, farkındalık hepsi zamanını bekliyor. Hiçbir motivasyon siz hazır olmadığınızda gelip bulmuyor sizi.
Peki siz hiç 16 yaşınızda 87 kilo oldunuz mu? Veya 19 - 20 yaşlarınızda 98-100 kilo? Olmadıysanız bilmeniz, anlamanız mümkün değildir şişman bir insanın yaşadığı zorlukları. Hoş, yaşamın bütün alanlarında öyle değil mi?
Eşekten düşüp acılar içinde kıvranan Hoca Nasreddin ne demiş; "Bana eşekten düşmüş birini değil, eşekten düşmüş doktoru getirin".
Ömrü boyunca zayıf bir bedenle yaşamış biri, hele de bu normal-zayıf ölçülerde bir doktor ise, nasıl da kolayca öneriler sunar size! Listeleri hazırdır, şöyle yapacaksın böyle yapacaksın, yok efendim bütün doğru bildiğin yanlışları düzelteceksin, bütün bildiklerini unutup yeni bir bakış açısı geliştireceksin....
Yapacaksın, edeceksin, yemiyeceksin, şunu yiyeceksin, bunu yemeyeceksin, yürüyeceksin, koşacaksın, terleyeceksin in, ın, in, ın...... önerilerinin ardı arkası gelmez. Yanlışlar mı? Elbette hayır. Olması gerekeni söylüyorlar, lakin ne kadar zor ve süreklilik getirisi pratikle çatışan bir durum olduğunun farkında değiller.
Tek istediği normal ağırlıkta, normal görüntüde bir insan olmak olan manifestocunun linkini okuyun ve sevgi dolu bir insanın yaşadığı içsel acılara tanık olun... www.sismanifesto.com Bu linkteki insanın yazdıkları arasında beni en çok ilgilendiren bu. Yoksa verdiği kilolar ve bugün ne kadar güzel göründüğü değil, yaşadıkları ve hissettikleridir aslolan.
Kilolar verilir ve alınır, verilir alınır, sür-git döngüdür bu. Şişmanlık bir insanın gen kodlarında varsa o eninde sonunda aslına döner, tıpkı ıslah edilip yolu değiştirilen bir nehrin gün gelip kendi yatağını bulup akması gibi...
Dileğim; Şişmanlık geninin tedavi edilebileceği ve bilim adamlarının bunu gizlemeyeceği zamanlara ulaşmak.
Evde iyi yemekler yemesine, ona çok güzel sofralar hazırlayan bir hizmetçisi ve yemek davetleri verebileceği geniş bir yemek salonu olmasına karşın Proust sürekli dışarıda yemek yer, eğlence için Ritz'e gider. Orada arkadaşlarına gösterişli yemekler ısmarlar, yüzde iki yüz servis ücreti bırakır, kristal kadehlerden şampanya içerdi.
